Czołem!
Poniżej przedstawiam kilka ciekawostek, wraz z ich krótkim opisem. Większość z nich to bicze zza granicy.
Najpierw coś użytkowego nie robionego pod turystów.
Bicz węgierski (ostor czyt. ósztor po ichniemu). Robiony przez znajomego dla znajomego - coś czym się posługują na tamtych terenach Ci, którzy jeżdżą konno. Widziałem i strzelałem z tego biczyka. Miał jeszcze śmieszne frędzelki na rączce, które dosyć szybko odpadły. Średnia waga, w miarę miękki fall doczepiany ichnim sposobem. Wiec nie jest tak łatwo wymienialny.
Druga rzecz to, pozwolę sobie zacytować "pamiątka z rajzy konnej po Mongolii - pełni tam funkcję palcata,a jest od europejskiego palcata o tyle praktyczniejszy, że można go zwinąć i schować do kieszeni. Strzelać to się chyba raczej z niego nie da... nie ma więcej, niż pół metra". Nie widziałem, nie macałem.
Na kolejnym zdjęciu widać bicz spleciony przez przedstawiciela "grupy ludności o charakterze wieloetnicznym z dominującym substratem ruskim, zamieszkującej stepy położone na południe od księstw ruskich, określająca później także rodzaj osadnictwa wojskowego na zasiedlanych pogranicznych ziemiach Rosji i Rzeczypospolitej" czyli - kozaka! Przestrzelany kilkanaście może nawet i kilkadziesiąt lat temu na ichnich stepach. Ciężki, miękki plecionka jaka jest sami widzicie. Rączka dorabiana stosunkowo niedawno. Nie strzelałem, ale macałem. Solidnie wykonany pomimo plecionki rzadkiej jak sito.
Kolejna rzecz to pejczyk (chyba). Kupiony na kole - taki warszawski targ ze starociami - historia nie znana. Ciekawie wykonany i raczej leciwy.
Ostatnia rzecz to cepelia. Dokładniej węgierska cepelia. Frędzelki, skóra nie najlepszej jakości, fantazyjna rączka. Zamiast turków - warkoczyki
.
To tyle co mam z nie swoich rzeczy. Wszystkie to są zdjęcia biczyków które miałem okazje zobaczyć, czasem pomacać ale żaden z nich nie był ani robiony przeze mnie, ani zmieniany.
Karol
Kilka ciekawostek